Podczas badania ścieżki infekcji, epidemiolodzy dokładnie obserwowali aerozole, które są respirabilne i z powodu konwekcji mogą pozostać w powietrzu przez długi czas.  Zawierają one cząsteczki w zakresie od 100 nm do 5 µm, przenikające do oskrzeli i jeśli przenoszą wirusa, mogą spowodować infekcję płuc. Cząsteczki w przedziale od 5 do 10 µm, nie przenikają dalej niż do głośni. Większe kropelki, do około 100 µm, zatrzymują się w nosie lub gardle, więc zazwyczaj powodują tylko łagodne choroby. Ponadto nie utrzymują się w powietrzu na dalekie odległości (tylko 1,5 m). Szacuje się, że niebezpieczeństwo stwarzane przez zanieczyszczone kropelki jest niskie i łatwe do opanowania. W normalnych warunkach, cząsteczek powyżej 100 µm nie można w ogóle wdychać. W celu zabezpieczenia wszystkich istotnych ścieżek transmisji cząsteczek, zespół profesor Krenkela, w najbardziej rzeczywistych warunkach, bada mechanizm propagacji zarówno aerozoli jak i kropelek. „Nasi badacze, we współpracy z Uniwersyteckim Centrum Medycznym Hamburg Eppendorf i Regensburg, są skupieni na badaniu funkcji ochronnych masek, w różnych warunkach oraz na określaniu i oszacowaniu optymalizacji działań.”